Τρίτη, 21 Μαρτίου 2017

ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΑΠΟ 3 ΕΩΣ 5 ΕΤΩΝ.

  • 3-5 ΧΡΟΝΩΝ.
    Στην αδρή κινητικότητα:
    • στα παιδιά ηλικίας 3 έως 5 ετών, ο ρυθμός ανάπτυξης επιβραδύνεται σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια
    • αναπτύσσονται καινούριες δεξιότητες, αλλά εδραιώνονται και οι υπάρχουσες δεξιότητες
    • η συμπεριφορά του παιδιού φαίνεται να έχει καλύτερο σχεδιασμό και οργάνωση
    • με τη συνεχόμενη ανάπτυξη των δεξιοτήτων και της μυϊκής δύναμης αρκετά παιδιά στην ηλικία των 5 ετών μπορούν να κάνουν ποδήλατο, μερικά μπορούν και να κολυμπούν
    • μπορούν επίσης να κάνουν κούνια μόνα τους
    • μπορούν να χτυπήσουν ένα μπαλάκι με τη ρακέτα
    • έχουν την ικανότητα να κρεμαστούν από μία μπάρα για 10 δευτερόλεπτα.
    3-4 χρονών:
    Στην λεπτή κινητικότητα:
    • μπορεί να κάνει απλά παζλ
    • μπορεί να χτίσει πύργο με 9 ή περισσότερα τούβλα
    • μπορεί να περνάει μικρές χάντρες σε κλωστή.
    Στην ψυχοκοινωνική του ανάπτυξη:
    • στην ηλικία των 3 ετών έχει αναπτύξει την αίσθηση της αυτονομίας
    • το παιδί έχει κάποια ιδέα για τα όριά του και πολλές από τις συγκρούσεις με τους γονείς έχουν σταματήσει
    • σε ηλικία περίπου 3 χρονών αρχίζει να αναγνωρίζει τις διαφορές μεταξύ των δύο φύλων που μέχρι αυτή την ηλικία βασιζόταν στο ντύσιμο π.χ. είναι κορίτσι επειδή φοράει φούστα
    • τώρα το παιδί μαθαίνει τις ανατομικές διαφορές και ξεκινά τη διερεύνηση του σώματός του
    • ταυτόχρονα μαθαίνει τι θεωρείται κατάλληλη ή ακατάλληλη συμπεριφορά για την οικογένεια και την κοινωνία.

    4-5 χρονών:
    Στην λεπτή κινητικότητα:
    • μπορεί να κόβει χαρτί παρακολουθώντας ευθείες και στρογγυλές γραμμές
    • να διπλώνει χαρτί στη μέση με τις δύο άκρες μαζί
    • να βάζει το κλειδί στην κλειδαριά και να το ανοίγει.
    Στην ψυχοκοινωνική ανάπτυξη:
    • μέχρι την ηλικία των 5 ετών έχει αναπτύξει την πρωτοβουλία
    • στα 4 του χρόνια αφήνει το στάδιο του παράλληλου παιχνιδιού και προχωρά στη συμμετοχή του σε ομάδα «εκτέλεση σχεδίου». Η ομάδα αυτή χαρακτηρίζεται από την ικανότητα του παιδιού να συμμετέχει, για σύντομο χρονικό διάστημα, σε μία δραστηριότητα που απαιτεί συνεργασία, αλληλεπίδραση και ανταγωνισμό. Τα παιδιά συμμετέχουν στη ομάδα με σκοπό την εκτέλεση της δραστηριότητας ή του παιχνιδιού και υπάρχει ελάχιστη επαφή μεταξύ τους
    • γνωρίζει τους κανόνες της παιδικής χαράς
    • πολλά παιδιά σε αυτή την ηλικία παρακολουθούν το πρόγραμμα κάποιου οργανωμένου παιδικού σταθμού που βοηθάει στην ανάπτυξη των κοινωνικών δεξιοτήτων.
    Στο παιχνίδι:
    • σε ηλικία 4 ετών μπορεί να συναρμολογήσει παζλ με 6 κομμάτια
    • να ονομάσει 3 χρώματα
    • να ονομάσει 3 απλά σχήματα.
    5 χρονών:
    Στην λεπτή κινητικότητα:
    • κόβει με το ψαλίδι μικρό κύκλο, τρίγωνο και τετράγωνο
    • κόβει και γύρω τις εικόνες
    • περνάει μικρές χάντρες παρακολουθώντας ένα δείγμα για τα χρώματα και τα σχήματα.
    Στην ψυχοκοινωνική ανάπτυξη:
    • το παιδί σε ηλικία 3 έως 5 ετών εσωτερικεύει τις αξίες και τις νόρμες της οικογένειας και της κοινωνίας
    • στην ηλικία των 5 χρονών δεν δρα μόνο με στόχο την ανάγκη να ευχαριστήσει τους γονείς του ή να αποφύγει την τιμωρία
    • αρχίζει να έχει μία εσωτερική εικόνα για το τι είναι σωστό και τι όχι
    • εκφράζει την επιθετικότητά του με έναν κοινωνικά αποδεκτό τρόπο.
    Στις Δ.Κ.Ζ.:
    Στην ένδυση-απόδυση:
    • το παιδί μπορεί να ντυθεί μόνο του με εξαίρεση τα ρούχα που κουμπώνουν πίσω και τα κορδόνια
    • τα μικρά σφιχτά κουμπιά μπορεί να τον δυσκολέψουν
    • μπορεί να κρεμάσει το μπουφάν του
    • μπορεί να βάλει τα γάντια του
    • μπορεί να φορέσει τις μπότες του.
    Στην τουαλέτα:
    • το παιδί είναι ανεξάρτητο, στεγνό πρωί και βράδυ
    • μπορεί να συμβούν «ατυχήματα» (τη νύχτα) αν το παιδί είναι κουρασμένο ή ανήσυχο.
    Στην προσωπική καθαριότητα:
    • μπορεί να πλύνει μόνο του το πρόσωπό του, τα χέρια του, τα δόντια του και να κάνει μπάνιο (ο γονιός ρυθμίζει το νερό). Το επίπεδο καθαριότητας όμως ίσως να μην ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις των γονιών του.
    Στις οικιακές δουλειές:
    • μπορεί να βοηθήσει στις δουλειές του σπιτιού
    • μπορεί να στρώσει το τραπέζι
    • μπορεί να βγάλει έξω τα σκουπίδια
    • μπορεί να ποτίσει τα λουλούδια
    • η συμμετοχή του το βοηθάει να αισθάνεται πως είναι μέλος της οικογένειας, ικανό και υπεύθυνο.
    Στο παιχνίδι:
    • σε ηλικία 3 έως 5 ετών, λόγω της ανάπτυξης του οπτικοκινητικού του συντονισμού και της λεπτής του κινητικότητας, μπορεί να ζωγραφίσει, να κόψει και να χρωματίσει, να κάνει κατασκευές από κόλλα και χαρτί, να φτιάξει κολιέ από χάντρες
    • μπορεί επίσης να πηδήξει, να τρέξει και να κλωτσήσει
    • μπορεί να πει τους αριθμούς από το 1 έως το 20
    • μπορεί να ζωγραφίσει άνθρωπο με κεφάλι, δύο πόδια και δύο χέρια
    • μπορεί να παίξει απλά επιτραπέζια παιχνίδια (lotto-ταιριάζει εικόνες) και απλό memory (παιχνίδι μνήμης)
    • μπορεί να τραγουδά και να αποστηθίσει 5 στίχους
    • πολλά παιδιά σε αυτή την ηλικία έχουν αρχίσει να γνωρίζουν γράμματα και κάποια μπορούν να τα διαβάσουν.
    Οι παραπάνω δεξιότητες είναι ενδεικτικές και εξαρτώνται από το ιστορικό του παιδιού και τους παράγοντες που μπορεί να τις επηρεάζουν όπως προωρότητα και ελλιπές βάρος γέννησης.   
    • Σηφάκη, Μ. (2002). Τομέας κινητικότητας: τυπική ανάπτυξη στασικού ελέγχου. Εργοθεραπεία σε παιδιά και εφήβους με νευρομυϊκές διαταραχές: διδακτικές σημειώσεις. Αθήνα
      Σηφάκη, Μ. (1998). Δραστηριότητες Καθημερινής Ζωής ΙΙ: διδακτικές σημειώσεις. Αθήνα
      Illingworth, R.S. (1984). Ορόσημα ανάπτυξης. Βασική ανιχνευτική εξέταση: 0-4 χρονών (3η έκδοση). Αθήνα: Επιστημονικές Εκδόσεις Γρηγόρης Κ. Παρισιανός

      Το άρθρο γράφτηκε στα πλαίσια πρακτικής άσκησης και εποπτείας 
    • Πολιτάκη Μαρκέλλα Παιδιατρική Εργοθεραπεύτρια 
    • Φουστέρη Αργυρώ Φοιτήτρια Εργοθεραπείας 

Κυριακή, 5 Μαρτίου 2017

ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΠΑΙΔΙΟΥ 2 ΕΩΣ 3 ΕΤΩΝ.

ΣΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ 2 ΕΩΣ 3 ΧΡΟΝΩΝ :
Στην αδρή κινητικότητα:
  • ανεβαίνει σκάλες με βοήθεια, τα δύο πόδια σε κάθε σκαλοπάτι
  • σκύβει από τη μέση για να πιάσει αντικείμενα
  • πηδάει με τα δύο πόδια
  • περπατάει προς τα πίσω
  • κατεβαίνει σκάλες με βοήθεια, δύο πόδια σε κάθε σκαλοπάτι
  • τρέχει
  • κλωτσάει την μπάλα χωρίς να ταλαντεύεται
Στην λεπτή κινητικότητα:
  • χτίζει πύργο με 5-6 τούβλα
  • γυρίζει μία-μία τις σελίδες κάποιου βιβλίου
  • με το μολύβι μιμείται κάθετες, οριζόντιες και κυκλικές γραμμές
  • ξετυλίγει καραμέλες.
Στη γλωσσική ανάπτυξη:
  • 2 χρονών, χρησιμοποιεί λέξεις με έναν γενικευμένο τρόπο (όλα τα ζώα με τέσσερα πόδια είναι σκύλοι)
  • ξέρει 50-75 λέξεις από τις οποίες το 50% είναι ουσιαστικά
  • σε ηλικία 2μιση χρονών ξέρει 270 λέξεις.
Στο παιχνίδι:
  • αρχίζουν να παίζουν σε παράλληλη ομάδα (σε χώρο που βρίσκονται και άλλα παιδιά) χωρίς να μοιράζονται τα παιχνίδια τους
  • αναγνωρίζουν την ύπαρξη κι άλλων παιδιών και υπάρχει ερέθισμα
  • μέχρι 3 ετών υπάρχει κάποιο μερικό μοίρασμα των παιχνιδιών και μίμηση
  • κατανοεί κάποιους βασικούς κανόνες, π.χ. να μη χτυπάει άλλα παιδιά, αλλά απαιτείται υπενθύμιση από τον ενήλικο για την τήρησή τους.
Στις Δ.Κ.Ζ.:

  • βγάζει και βάζει τα παπούτσια και τις κάλτσες
  • βγάζει το παντελόνι
    Βιβλιογραφία : Σηφάκη, Μ. (2002). Τομέας κινητικότητας: τυπική ανάπτυξη στασικού ελέγχου. Εργοθεραπεία σε παιδιά και εφήβους με νευρομυϊκές διαταραχές: διδακτικές σημειώσεις. Αθήνα
    Σηφάκη, Μ. (1998). Δραστηριότητες Καθημερινής Ζωής ΙΙ: διδακτικές σημειώσεις. Αθήνα
    IllingworthR.S. (1984). Ορόσημα ανάπτυξης. Βασική ανιχνευτική εξέταση: 0-4 χρονών (3η έκδοση). Αθήνα: Επιστημονικές Εκδόσεις Γρηγόρης Κ. Παρισιανός

  • Το άρθρο γράφτηκε στα πλαίσια πρακτικής άσκησης και εποπτείας.
    Αργυρώ Φουστέρη Φοιτήτρια Εργοθεραπείας ΤΕΙ ΑΘΗΝΑΣ
    Πολιτάκη Μαρκέλλα Παιδιατρική Εργοθεραπέυτρια

ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΠΑΙΔΙΟΥ ΑΠΟ 1 ΕΩΣ 2 ΕΤΩΝ

Φυσιολογική ανάπτυξη παιδιού από 1 έως 2 χρονών:

Στην αδρή κινητικότητα:
  • σε ηλικία 13 μηνών περπατάει χωρίς υποστήριξη
  • το ασταθές περπάτημα του παιδιού γίνεται όλο και πιο συντονισμένο
  • κατεβαίνει σκάλες (μπουσουλώντας)
  • κάθεται ανακούρκουδα
  • χρησιμοποιεί κουνιστά παιχνίδια (άλογο)
  • μπορεί να ρίξει την μπάλα κρατώντας την ισορροπία του (18 μηνών)
  • πηδάει με τα δύο πόδια (18 μηνών)
  • κάθεται μόνο του σε καρέκλα (18 μηνών)
  • τραβάει παιχνίδια με ένα σκοινί όταν περπατάει.
Στην λεπτή κινητικότητα:
  • 1ος έτους χτίζει πύργο με τρία ξύλινα τουβλάκια
  • πιάνει το μολύβι παλαμιαία και κάνει γραμμές (15-16 μηνών)
  • μεταχειρίζεται μολύβι και χαρτί (18 μηνών)
  • 2 χρονών ανοίγει πόρτες και περνάει μεγάλες χάντρες σε κλωστή.
Στη γνωστική ανάπτυξη:
  • από 12 μέχρι 18 μηνών βρίσκεται το παιδί στις Τριτογενείς ανακυκλωτικές αντιδράσεις σύμφωνα με τον Piaget
  • το παιδί χρησιμοποιεί τη μέθοδο δοκιμής και σφάλματος (πειραματισμού) για να λύσει διάφορα προβλήματα
  • ερευνά επίμονα τα αντικείμενα ώστε να πετύχει το ζητούμενο αποτέλεσμα
  • χρησιμοποιεί αντικείμενα και εργαλεία για να φτάσει στο στόχο του
  • όταν έχει παρακολουθήσει ένα γεγονός το θυμάται και μπορεί να το μιμηθεί
  • υπάρχει η αρχή της κατηγοριοποίησης με βάση το σχήμα, τη λειτουργία ή τη δράση των αντικειμένων
  • από 18 μηνών μέχρι 2 χρονών, σύμφωνα με τον Piaget, βρίσκεται στο στάδιο επινόησης νέων μέσων με εσωτερικούς νοητικούς συνδυασμούς αισθησιοκινητικών σχημάτων
  • αρχίζει να χρησιμοποιεί νοητικές εικόνες (υπολογίζει κάτι χωρίς να το κάνει σε πράξη)
  • καταλαβαίνει τη σχέση μεταξύ εικόνων σε βιβλία και αντικειμένων
  • αρχίζει να χρησιμοποιεί παιχνίδια φαντασίας
  • θέλει να ξέρει το «γιατί» για τα πάντα.
Στη γλωσσική ανάπτυξη:
  • 18 μηνών, το παιδί αρχίζει να χρησιμοποιεί δύο λέξεις μαζί και έχει αρχίσει να αναπτύσσει τον ήχο της ενήλικης ομιλίας, τόνους, χροιά κ.λπ.
  • 21-24 μηνών συνδυάζει δύο-τρεις λέξεις αυθόρμητα για να σχηματίσει φράση
Στο παιχνίδι:
  • χρησιμοποιεί τούβλα, χάντρες, παζλ, παιχνίδια με νερό και άμμο, παιχνίδια που απαιτεί να βάλει ένα αντικείμενο μέσα σε ένα άλλο
  • από 15 μηνών αρχίζει να πιάνει το μολύβι
  • στην αρχή δεν υπάρχει ενδιαφέρον για τις γραμμές, αλλά σιγά-σιγά κάνει προσπάθεια να σχηματίσει ανθρώπους και γεωμετρικά σχήματα
  • παίζει με πλαστελίνη, δακτυλομπογιές, πηλό
  • του αρέσει να κοιτάζει βιβλία, να του διαβάζουν παραμύθια, να βλέπει παιδικά προγράμματα στην τηλεόραση.
Στις Δραστηριότητες Καθημερινής Ζωής (Δ.Κ.Ζ.):
  • μπορεί να βγάλει μόνο του τα παπούτσια του (15 μηνών)
  • μπορεί να φάει μόνο του, να σηκώσει το φλιτζάνι του, να πιεί και να κατεβάσει το φλιτζάνι (15 μηνών)
  • έλεγχος σφιγκτήρων, ειδοποιεί τη μητέρα όταν θέλει να ουρήσει, συνήθως είναι στεγνό την ημέρα (18 μηνών)
  • βγάζει γάντια και κάλτσες και ανοίγει το φερμουάρ (18 μηνών)
  • καταφέρνει να τρώει καλά με το κουτάλι (18 μηνών) .



  • Βιβλιογραφία : Σηφάκη, Μ. (2002). Τομέας κινητικότητας: τυπική ανάπτυξη στασικού ελέγχου. Εργοθεραπεία σε παιδιά και εφήβους με νευρομυϊκές διαταραχές: διδακτικές σημειώσεις. ΑθήναΣηφάκη, Μ. (1998). Δραστηριότητες Καθημερινής Ζωής ΙΙ: διδακτικές σημειώσεις. Αθήνα IllingworthR.S. (1984). Ορόσημα ανάπτυξης. Βασική ανιχνευτική εξέταση: 0-4 χρονών (3η έκδοση). Αθήνα: Επιστημονικές Εκδόσεις Γρηγόρης Κ. Παρισιανός.                                                                                                                                 Το άρθρο γράφτηκε στα πλαίσια πρακτικής άσκησης  και εποπτείας 
  • Φουστέρη Αργυρώ Προπτυχιακή Φοιτήτρια Εργοθεραπείας 
  • Πολιτάκη Μαρκέλλα Παιδιατρική Εργοθεραπεύτρια.

Σάββατο, 4 Μαρτίου 2017

ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΤΗΣ ΑΙΣΘΗΤΗΡΙΑΚΗΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗΣ

ΔΥΣΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΑΙΣΘΗΤΗΡΙΑΚΗΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗΣ.
 Η δυσλειτουργία της αισθητηριακής ολοκλήρωσης είναι μία διαταραχή της νευρολογικής διαδικασίας αγωγής του αισθητηριακού ερεθίσματος. Δεν αποτελεί όμως νόσο ή παθολογοανατομική βλάβη. Η δυσλειτουργία αφορά τις νευρολογικές διεργασίες με αποτέλεσμα την ανεπαρκή επεξεργασία των αισθητηριακών ερεθισμάτων στο Κ.Ν.Σ. Η διάγνωση της δυσλειτουργίας βασίζεται στην υπόθεση ότι υπάρχουν διαταραχές στην κεντρική επεξεργασία των αισθητηριακών ερεθισμάτων του αιθουσαίου, απτικού και ιδιοδεκτικού συστήματος, όχι όμως βλάβη στο περιφερικό σύστημα ή στη φλοιώδη δομή του εγκεφάλου.
Η δυσλειτουργία της S.I. εκδηλώνεται με:
  • ανεπαρκή κινητικό έλεγχο και συντονισμό, τάση για πτώση, υπερβολικός φόβος για το ύψος, πλημμελή ισορροπία, δυσκολία μετακίνησης από τη μία θέση στην άλλη
  • κινητική αδεξιότητα, έκδηλη απροσεξία
  • μειωμένη ικανότητα μάσησης, κατάποσης
  • ευαισθησία ή αδιαφορία στο άγγιγμα, στις κινήσεις, στους ήχους, στο φως
  • διάσπαση προσοχής
  • επίπεδο δραστηριοποίησης ασυνήθιστα υψηλό ή χαμηλό
  • παρορμητικότητα, έλλειψη αυτοελέγχου, επιρρεπής στο στρες
  • ανικανότητα χαλάρωσης
  • χαμηλή, ανεπαρκής αυτοαποδοχή και αυτοεκτίμηση
  • κοινωνικοσυναισθηματικές διαταραχές
  • αργοπορία στην ομιλία (μετά τα 2, 6 έτη), στο λόγο ή στις κινητικές δεξιότητες
  • αργοπορία ή δυσκολία στην επίτευξη μαθησιακών στόχων, παρά το φυσιολογικό ή υψηλό IQ
  • ανεπαρκή χωροχρονική οργάνωση
  • αποφυγή επιδέξιας χρήσης των άνω άκρων.

Σηφάκη, Μ. (2002). Εργοθεραπεία σε παιδιά και εφήβους με νευρομυϊκές διαταραχές (θεωρητικό μέρος): διδακτικές σημειώσεις. Αθήνα 
http://markellapolitaki.blogspot.gr/2017/03/blog-post.html
Το άρθρο γράφτηκε στα πλαίσια πρακτικής άσκησης  και εποπτείας 
Φουστέρη Αργυρώ Προπτυχιακή Φοιτήτρια Εργοθεραπείας 
Πολιτάκη Μαρκέλλα Παιδιατρική Εργοθεραπεύτρια.