ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΠΑΙΔΙΟΥ 2 ΕΩΣ 3 ΕΤΩΝ.

ΣΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ 2 ΕΩΣ 3 ΧΡΟΝΩΝ :

Στην αδρή κινητικότητα:

• ανεβαίνει σκάλες με βοήθεια, τα δύο πόδια σε κάθε σκαλοπάτι
• σκύβει από τη μέση για να πιάσει αντικείμενα
• πηδάει με τα δύο πόδια
• περπατάει προς τα πίσω
• κατεβαίνει σκάλες με βοήθεια, δύο πόδια σε κάθε σκαλοπάτι
• τρέχει
• κλωτσάει την μπάλα χωρίς να ταλαντεύεται

Στην λεπτή κινητικότητα:

• χτίζει πύργο με 5-6 τούβλα
• γυρίζει μία-μία τις σελίδες κάποιου βιβλίου
• με το μολύβι μιμείται κάθετες, οριζόντιες και κυκλικές γραμμές
• ξετυλίγει καραμέλες.

Στη γλωσσική ανάπτυξη:

• 2 χρονών, χρησιμοποιεί λέξεις με έναν γενικευμένο τρόπο (όλα τα ζώα με τέσσερα πόδια είναι σκύλοι)
• ξέρει 50-75 λέξεις από τις οποίες το 50% είναι ουσιαστικά
• σε ηλικία 2μιση χρονών ξέρει 270 λέξεις.

Στο παιχνίδι:

• αρχίζουν να παίζουν σε παράλληλη ομάδα (σε χώρο που βρίσκονται και άλλα παιδιά) χωρίς να μοιράζονται τα παιχνίδια τους
• αναγνωρίζουν την ύπαρξη κι άλλων παιδιών και υπάρχει ερέθισμα
• μέχρι 3 ετών υπάρχει κάποιο μερικό μοίρασμα των παιχνιδιών και μίμηση
• κατανοεί κάποιους βασικούς κανόνες, π.χ. να μη χτυπάει άλλα παιδιά, αλλά απαιτείται υπενθύμιση από τον ενήλικο για την τήρησή τους.

Στις Δ.Κ.Ζ.:

• βγάζει και βάζει τα παπούτσια και τις κάλτσες
• βγάζει το παντελόνι
  

  
  Βιβλιογραφία : Σηφάκη, Μ. (2002). Τομέας κινητικότητας: τυπική ανάπτυξη στασικού ελέγχου. Εργοθεραπεία σε παιδιά και εφήβους με νευρομυϊκές διαταραχές: διδακτικές σημειώσεις. Αθήνα
  Σηφάκη, Μ. (1998). Δραστηριότητες Καθημερινής Ζωής ΙΙ: διδακτικές σημειώσεις. Αθήνα
  Illingworth, R.S. (1984). Ορόσημα ανάπτυξης. Βασική ανιχνευτική εξέταση: 0-4 χρονών (3^η έκδοση). Αθήνα: Επιστημονικές Εκδόσεις Γρηγόρης Κ. Παρισιανός
• 
  

  Το άρθρο γράφτηκε στα πλαίσια πρακτικής άσκησης και εποπτείας.

  Αργυρώ Φουστέρη Φοιτήτρια Εργοθεραπείας ΤΕΙ ΑΘΗΝΑΣ

  Πολιτάκη Μαρκέλλα Παιδιατρική Εργοθεραπέυτρια

ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΠΑΙΔΙΟΥ ΑΠΟ 1 ΕΩΣ 2 ΕΤΩΝ

Φυσιολογική ανάπτυξη παιδιού από 1 έως 2 χρονών:

Στην αδρή κινητικότητα:

• σε ηλικία 13 μηνών περπατάει χωρίς υποστήριξη
• το ασταθές περπάτημα του παιδιού γίνεται όλο και πιο συντονισμένο
• κατεβαίνει σκάλες (μπουσουλώντας)
• κάθεται ανακούρκουδα
• χρησιμοποιεί κουνιστά παιχνίδια (άλογο)
• μπορεί να ρίξει την μπάλα κρατώντας την ισορροπία του (18 μηνών)
• πηδάει με τα δύο πόδια (18 μηνών)
• κάθεται μόνο του σε καρέκλα (18 μηνών)
• τραβάει παιχνίδια με ένα σκοινί όταν περπατάει.

Στην λεπτή κινητικότητα:

• 1^ος έτους χτίζει πύργο με τρία ξύλινα τουβλάκια
• πιάνει το μολύβι παλαμιαία και κάνει γραμμές (15-16 μηνών)
• μεταχειρίζεται μολύβι και χαρτί (18 μηνών)
• 2 χρονών ανοίγει πόρτες και περνάει μεγάλες χάντρες σε κλωστή.

Στη γνωστική ανάπτυξη:

• από 12 μέχρι 18 μηνών βρίσκεται το παιδί στις Τριτογενείς ανακυκλωτικές αντιδράσεις σύμφωνα με τον Piaget
• το παιδί χρησιμοποιεί τη μέθοδο δοκιμής και σφάλματος (πειραματισμού) για να λύσει διάφορα προβλήματα
• ερευνά επίμονα τα αντικείμενα ώστε να πετύχει το ζητούμενο αποτέλεσμα
• χρησιμοποιεί αντικείμενα και εργαλεία για να φτάσει στο στόχο του
• όταν έχει παρακολουθήσει ένα γεγονός το θυμάται και μπορεί να το μιμηθεί
• υπάρχει η αρχή της κατηγοριοποίησης με βάση το σχήμα, τη λειτουργία ή τη δράση των αντικειμένων
• από 18 μηνών μέχρι 2 χρονών, σύμφωνα με τον Piaget, βρίσκεται στο στάδιο επινόησης νέων μέσων με εσωτερικούς νοητικούς συνδυασμούς αισθησιοκινητικών σχημάτων
• αρχίζει να χρησιμοποιεί νοητικές εικόνες (υπολογίζει κάτι χωρίς να το κάνει σε πράξη)
• καταλαβαίνει τη σχέση μεταξύ εικόνων σε βιβλία και αντικειμένων
• αρχίζει να χρησιμοποιεί παιχνίδια φαντασίας
• θέλει να ξέρει το «γιατί» για τα πάντα.

Στη γλωσσική ανάπτυξη:

• 18 μηνών, το παιδί αρχίζει να χρησιμοποιεί δύο λέξεις μαζί και έχει αρχίσει να αναπτύσσει τον ήχο της ενήλικης ομιλίας, τόνους, χροιά κ.λπ.
• 21-24 μηνών συνδυάζει δύο-τρεις λέξεις αυθόρμητα για να σχηματίσει φράση

Στο παιχνίδι:

• χρησιμοποιεί τούβλα, χάντρες, παζλ, παιχνίδια με νερό και άμμο, παιχνίδια που απαιτεί να βάλει ένα αντικείμενο μέσα σε ένα άλλο
• από 15 μηνών αρχίζει να πιάνει το μολύβι
• στην αρχή δεν υπάρχει ενδιαφέρον για τις γραμμές, αλλά σιγά-σιγά κάνει προσπάθεια να σχηματίσει ανθρώπους και γεωμετρικά σχήματα
• παίζει με πλαστελίνη, δακτυλομπογιές, πηλό
• του αρέσει να κοιτάζει βιβλία, να του διαβάζουν παραμύθια, να βλέπει παιδικά προγράμματα στην τηλεόραση.

Στις Δραστηριότητες Καθημερινής Ζωής (Δ.Κ.Ζ.):

• μπορεί να βγάλει μόνο του τα παπούτσια του (15 μηνών)
• μπορεί να φάει μόνο του, να σηκώσει το φλιτζάνι του, να πιεί και να κατεβάσει το φλιτζάνι (15 μηνών)
• έλεγχος σφιγκτήρων, ειδοποιεί τη μητέρα όταν θέλει να ουρήσει, συνήθως είναι στεγνό την ημέρα (18 μηνών)
• βγάζει γάντια και κάλτσες και ανοίγει το φερμουάρ (18 μηνών)
• καταφέρνει να τρώει καλά με το κουτάλι (18 μηνών) .

• Βιβλιογραφία : Σηφάκη, Μ. (2002). Τομέας κινητικότητας: τυπική ανάπτυξη στασικού ελέγχου. Εργοθεραπεία σε παιδιά και εφήβους με νευρομυϊκές διαταραχές: διδακτικές σημειώσεις. ΑθήναΣηφάκη, Μ. (1998). Δραστηριότητες Καθημερινής Ζωής ΙΙ: διδακτικές σημειώσεις. Αθήνα Illingworth, R.S. (1984). Ορόσημα ανάπτυξης. Βασική ανιχνευτική εξέταση: 0-4 χρονών (3^η έκδοση). Αθήνα: Επιστημονικές Εκδόσεις Γρηγόρης Κ. Παρισιανός.                                                                                                                                 Το άρθρο γράφτηκε στα πλαίσια πρακτικής άσκησης  και εποπτείας 
• Φουστέρη Αργυρώ Προπτυχιακή Φοιτήτρια Εργοθεραπείας 
• Πολιτάκη Μαρκέλλα Παιδιατρική Εργοθεραπεύτρια.

ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΤΗΣ ΑΙΣΘΗΤΗΡΙΑΚΗΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗΣ

ΔΥΣΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΑΙΣΘΗΤΗΡΙΑΚΗΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗΣ.

 Η δυσλειτουργία της αισθητηριακής ολοκλήρωσης είναι μία διαταραχή της νευρολογικής διαδικασίας αγωγής του αισθητηριακού ερεθίσματος. Δεν αποτελεί όμως νόσο ή παθολογοανατομική βλάβη. Η δυσλειτουργία αφορά τις νευρολογικές διεργασίες με αποτέλεσμα την ανεπαρκή επεξεργασία των αισθητηριακών ερεθισμάτων στο Κ.Ν.Σ. Η διάγνωση της δυσλειτουργίας βασίζεται στην υπόθεση ότι υπάρχουν διαταραχές στην κεντρική επεξεργασία των αισθητηριακών ερεθισμάτων του αιθουσαίου, απτικού και ιδιοδεκτικού συστήματος, όχι όμως βλάβη στο περιφερικό σύστημα ή στη φλοιώδη δομή του εγκεφάλου.

Η δυσλειτουργία της S.I. εκδηλώνεται με:

• ανεπαρκή κινητικό έλεγχο και συντονισμό, τάση για πτώση, υπερβολικός φόβος για το ύψος, πλημμελή ισορροπία, δυσκολία μετακίνησης από τη μία θέση στην άλλη
• κινητική αδεξιότητα, έκδηλη απροσεξία
• μειωμένη ικανότητα μάσησης, κατάποσης
• ευαισθησία ή αδιαφορία στο άγγιγμα, στις κινήσεις, στους ήχους, στο φως
• διάσπαση προσοχής
• επίπεδο δραστηριοποίησης ασυνήθιστα υψηλό ή χαμηλό
• παρορμητικότητα, έλλειψη αυτοελέγχου, επιρρεπής στο στρες
• ανικανότητα χαλάρωσης
• χαμηλή, ανεπαρκής αυτοαποδοχή και αυτοεκτίμηση
• κοινωνικοσυναισθηματικές διαταραχές
• αργοπορία στην ομιλία (μετά τα 2, 6 έτη), στο λόγο ή στις κινητικές δεξιότητες
• αργοπορία ή δυσκολία στην επίτευξη μαθησιακών στόχων, παρά το φυσιολογικό ή υψηλό IQ
• ανεπαρκή χωροχρονική οργάνωση
• αποφυγή επιδέξιας χρήσης των άνω άκρων.

Σηφάκη, Μ. (2002). Εργοθεραπεία σε παιδιά και εφήβους με νευρομυϊκές διαταραχές (θεωρητικό μέρος): διδακτικές σημειώσεις. Αθήνα 

http://markellapolitaki.blogspot.gr/2017/03/blog-post.html

Το άρθρο γράφτηκε στα πλαίσια πρακτικής άσκησης  και εποπτείας 

Φουστέρη Αργυρώ Προπτυχιακή Φοιτήτρια Εργοθεραπείας 

Πολιτάκη Μαρκέλλα Παιδιατρική Εργοθεραπεύτρια.

ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ ΑΥΤΙΣΜΟΥ ΣΤΗ ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ

 Χαρακτηριστικά που δεν είναι απαραίτητα για τη διάγνωση
αλλά τα συναντούμε στη συμπεριφορά των παιδιών με
αυτισμό:

1) Διαταραχές του οπτικού ελέγχου και της βλεμματικής επαφής.

Κοιτάει δίπλα από τους ανθρώπους παρά τους ανθρώπους. Πιο συχνά βλέπει πράγματα "με την άκρη του ματιού" παρά άμεσα.
Κοιτάζει τους ανθρώπους και τα πράγματα με βιαστικές, γρήγορες ματιές.
Κοιτάζει τους ανθρώπους απευθείας, πολύ σταθερά και για πολύ ώρα.

2) Προβλήματα μίμησης της κίνησης.  
                                                                                     
Μπορεί να μην μπορεί να μιμηθεί αυτό που του/της κάνει ο άλλος και να μαθαίνει καλύτερα όταν κάποιος τον/την οδηγεί με φυσική καθοδήγηση και κάνει τις κινήσεις στα μέρη του σώματος
του/της.
Μπερδεύει το αριστερά-δεξιά, μπρος-πίσω, πάνω-κάτω.

3) Προβλήματα στον έλεγχο της κίνησης.                                                                                                                                                                      
Βάδισμα στις μύτες των ποδιών,Αυθόρμητες μεγάλες κινήσεις ή λεπτές επιδέξιες κινήσεις.
Παράξενη στάση του σώματος,Πηδήματα, παλινδρομικές κινήσεις, γκριμάτσες κυρίως όταν
είναι σε έξαρση.

4) Ασυνήθιστες, παράξενες και ενίοτε έντονες αντιδράσεις σε αισθητηριακές εμπειρίες.                
Αδιαφορία, δυσφορία, πανικός ή ενθουσιασμός μπορεί να παρατηρηθούν ως αντίδραση σε ακουστικά, οπτικά ερεθίσματα,στις γεύσεις, στις μυρωδιές, στο άγγιγμα, αντοχή στον πόνο,
τη ζέστη, το κρύο.

Οι ειδικοί πιστεύουν ότι πολλές από τις συμπεριφορές των παιδιών με αυτισμό - διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές, είναι απόρροια διαταραχών αισθητηριακής ολοκλήρωσης.

5) Ακατάλληλες συναισθηματικές αντιδράσεις.  
                                                                     
Έλλειψη φόβου μπροστά σε πραγματικό κίνδυνο,Υπερβολικό φόβο για ορισμένες ανώδυνες καταστάσεις και πράγματα από τα οποία δεν κινδυνεύουμε.

Κλάματα, ξεφωνητά χωρίς προφανή λόγο Γέλιο όταν κάποιος άλλος πληγώνεται ή όταν μαλώνουν άλλο παιδί, πιθανόν και όταν φοβάται ή είναι ανήσυχος.

Αδόκιμα συναισθήματα που δεν ταιριάζουν με τις καταστάσεις έχουμε και στα παιδιά με υψηλή λειτουργικότητα και σύνδρομο Asperger λόγω έλλειψης κατανόησης του νοήματος των

καταστάσεων.

6) Διαταραχές στις φυσικές λειτουργίες και στη σωματική ανάπτυξη.

Ακανόνιστα πρότυπα φαγητού και ποτού. Τρώει επιλεκτικά, έχει περιορισμένο διαιτολόγιο, η διατροφή του είναι ανεπαρκής.
Τρώει υπερβολικά αλλά ποτέ δεν χορταίνει. Τρώει υπερβολικά γρήγορα και μπουκώνεται. Μηρυκασμός και εμετός, ακανόνιστο ύπνο, έλλειψη ύπνου, πρωινά προβλήματα
ύπνου.
Έλλειψη ναυτίας όταν στριφογυρίζει σαν σβούρα.
Αντίσταση ενίοτε στις επιδράσεις φαρμάκων, ηρεμιστικών, υπνωτικών και εμφάνιση παράδοξων φαινομένων και αντιδράσεων.
Ελλιπής σωματική ανάπτυξη σε ορισμένες περιπτώσεις και ενίοτε ασυνήθιστη συμμετρία στο πρόσωπο.
                                                                                                                                                                  7) Ιδιαίτερες ικανότητες.

- Ιδιαίτερες ικανότητες μουσικές, αριθμητικές, αποσυναρμολόγησης και συναρμολόγησης μηχανών, ταίριασμα κομματιών παζλ ή κατασκευαστικών παιχνιδιών και λοιπά.
- Μια ασυνήθιστη μορφή μνήμης που επιτρέπει τη μακρόχρονη αποθήκευση εμπειριών με την ακριβή μορφή, με την οποία έγιναν αντιληπτές.
- Τα στοιχεία που επιλέγονται για αποθήκευση δεν φαίνονται να έχουν ιδιαίτερη σημασία, τουλάχιστον για τους περισσότερους άλλους ανθρώπους, και αποθηκεύονται χωρίς να αλλά-
ζουν.

Από το βιβλίο " ΤΟ ΦΑΣΜΑ ΤΟΥ ΑΥΤΙΣΜΟΥ " Στέργιος Νότας D.P.MGR Κλινικός Ψυχολόγος

ΠΟΛΙΤΑΚΗ ΜΑΡΚΕΛΛΑ ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΗ ΕΡΓΟΘΕΡΑΠΕΥΤΡΙΑ

ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ ΑΥΤΙΣΜΟΥ ΣΤΗ ΒΡΕΦΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ

Χαρακτηριστικά στη βρεφική ηλικία :

 Σε όλα τα παιδιά τα βασικά χαρακτηριστικά των διαταραχών ή μέρους αυτών εμφανίζονται στα πρώτα 2 έως 3 χρόνια της ζωής.
Οι γονείς , σε αρκετές περιπτώσεις αναφέρουν ότι το παιδί αναπτυσσόταν φυσιολογικά το πρώτο ή τα πρώτα δυο χρόνια , σπανίως πέρα από την ηλικία αυτή και από εκεί και πέρα εντοπίστηκαν τα προβλήματα.                                                                                                                                     Βέβαια πολλοί γονείς θυμούνται τις πρώτες ενδείξεις κατά τη διάρκεια των συναντήσεων με τους ειδικούς, διότι προηγουμένως δεν είχαν δώσει καμιά σημασία σε αυτές.

 Οι συμπεριφορές που παρατίθενται παρακάτω δεν οδηγούν απαραίτητα στη διάγνωση μιας διαταραχής του φάσματος του αυτισμού καθόσον μπορεί να τις εκδηλώσει και κάποιο άλλο
παιδί. Επίσης είναι απίθανο τα παρακάτω χαρακτηριστικά να παρατηρηθούν όλα στο ίδιο βρέφος.

1. Φτωχός θηλασμός τις πρώτες εβδομάδες.
2. Ασυνήθιστα καλή και ήρεμη συμπεριφορά ή συνεχές κλάμα και ουρλιαχτό που δε σταματά.
3. Αδιαφορία ή έντονη δυσφορία στο χαΐδεμα.
4. Αδιαφορία στη μητέρα ή σε αυτόν που ασχολείται συνεχώς μαζί του.
5. Προσκόλληση σε ένα μόνο άτομο και αυτό σε ασυνήθιστο βαθμό.
6. Δεν απλώνει τα χέρια να το πάρουν αγκαλιά και όταν είναι στην αγκαλιά το νιώθει ο άλλος σαν "άδειο σακί",
7. Έλλειψη αμοιβαιότητας στη μίμηση, την έκφραση ή τις κινήσεις του ατόμου που το φροντίζει.
Δε συμμετέχει σε "προ γλωσσική" συζήτηση,
8. Δεν δείχνει ή δείχνει περιορισμένα,
9. Δεν τραβά την προσοχή του ατόμου σε αντικείμενα που το ενδιαφέρουν με σκοπό το μοίρασμα της ευχαρίστησης,
10. Δε χαιρετά αυθόρμητα, δεν κάνει "γεια" σε γνωστά άτομα.
11. Υπερβολική ενασχόληση και ενθουσιασμός με ορισμένα αντικείμενα όπως φώτα, σχέδια, λεπτομέρειες και αδιαφορία σε πράγματα που κινούν το ενδιαφέρον των άλλων
βρεφών,
12. Ένα γενικότερο αίσθημα που έχουν οι γονείς, ή οι συγγενείς, η άλλα πρόσωπα του περιβάλλοντος είναι ότι το βρέφος συμπεριφέρεται παράξενα.

Από το βιβλίο " ΤΟ ΦΑΣΜΑ ΤΟΥ ΑΥΤΙΣΜΟΥ " Στέργιος Νότας D.P.MGR Κλινικός Ψυχολόγος

ΠΟΛΙΤΑΚΗ ΜΑΡΚΕΛΛΑ ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΗ ΕΡΓΟΘΕΡΑΠΕΥΤΡΙΑ