ΠΗΛΟΣ και χρήση στην Εργοθεραπεία.

Νερομπογιά σε πηλό.

 Έγινε γέμισμα με χρώμα σε όλη την επιφάνεια προσεκτικά, χρησιμοποιήθηκε έτοιμο καλούπι στη μάσκα και πηλός ο οποίος δε χρειάζεται ψήσιμο και έτοιμη πήλινη κατασκευή στον κουμπαρά.Ο πηλός απλώθηκε με τα δάκτυλα στο καλούπι από το κέντρο προς τη περιφέρεια και παρέμεινε 1 ημέρα για να στεγνώσει.Τοποθετήσαμε και στερεώσαμε σχοινάκι για να μπορεί να κρεμαστεί η μάσκα.

 Τα παιδιά ζωγράφισαν με πινέλα διαφόρων μεγεθών ανάλογα το κομμάτι που ήθελαν να βάψουν. Λόγω του υλικού χρειάστηκε να περαστεί με χρώμα δύο φορές για καλύτερο αποτέλεσμα. Το αποτέλεσμα και στις δυο περιπτώσεις ήταν πολύ καλή ανατροφοδότηση.Η δραστηριότητα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για έκφραση συναισθημάτων, εκμάθηση στη ζωγραφική εντός πλαισίου, ανάπτυξη της λεπτής κινητικότητας,ενδυνάμωση των μυών των δακτύλων και εκπαίδευση στη  τριποδική λαβή σύλληψης του εργαλείου γραφής.Τα χρώματα και οι συνδυασμοί επιλέχτηκαν από τα παιδιά!

Πολιτάκη Μαρκέλλα. Ε/θ.

ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΕΛΛΕΙΜΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ-ΥΠΕΡΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ - ΠΩΣ ΝΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΤΕ.

 Τα πιο συχνά χαρακτηριστικά ενός παιδιού με ΔΕΠ-Υ είναι τα εξής :

 •Το παιδί φτάνει σε μια κατάσταση υψηλής διέγερσης και ενθουσιασμού, γρηγορότερα
από άλλα παιδιά.
• Συχνά μιλάει ακατάπαυστα και δυνατά, κινείται συνεχώς και συχνά μεταπίπτει
χωρίς διακοπή από τη μια δραστηριότητα στην άλλη.
• Δε μπορεί να φιλτράρει τα ασήμαντα ερεθίσματα - τα πάντα έλκουν
την προσοχή του/ της.
• Ενοχλεί τους πάντες χωρίς να μπορεί να κάνει τίποτα για αυτό.
• Γίνεται αντιπαθής στους άλλους και το αντιλαμβάνεται.
• Έχει χαμηλή αυτοεκτίμηση και συχνά αποστρέφεται τον ίδιο του τον
εαυτό.
• Συχνά μετανιώνει μετά από μία "κακή" συμπεριφορά, λέγοντας "δε
το ήθελα"
• Επιδεικνύει τη συμπεριφορά αυτή με έναν επίμονο και διαρκή τρόπο.
                                         
 Πως μπορεί να βοηθηθεί το παιδί με ΔΕΠ-Υ;

 Σίγουρα θα νιώσετε ανακούφιση αν μάθετε ότι, εάν ένα παιδί
με ΔΕΠ-Υ αντιμετωπιστεί σωστά και δεχθεί προσεκτική και
εξειδικευμένη φροντίδα, μπορεί να εξελιχθεί σε έναν ευτυχή
και επιτυχημένο ενήλικο .
Ωστόσο, η συμβίωση με ένα παιδί που πάσχει από ΔΕΠ-Υ
δεν είναι εύκολη και θα πρέπει να γνωρίζετε ότι υπάρχουν
πολλοί άλλοι γονείς που νιώθουν την οργή, την ένταση και το
άγχος που νιώθετε εσείς . Η θεραπεία ενός παιδιού με ΔΕΠ-Υ
αποτελεί ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα θέματα στα μέσα μαζικής
ενημέρωσης . Σήμερα υπάρχουν δύο μεγάλες και συχνά
αντικρουόμενες σχολές:
• Αυτοί που υποστηρίζουν ότι η ΔΕΠ-Υ μπορεί να "ελεγχθεί"
χωρίς φάρμακα, πολλοί εκ των οποίων πιστεύουν ότι γενικότερα
τα φάρμακα "κάνουν κακό" .
• Αυτοί που υποστηρίζουν ότι οι μορφές συμπεριφοράς που
χαρακτηρίζουν τη ΔΕΠ -Υ μπορούν να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά με φάρμακα.

 Εάν υπάρχει υποψία ότι το παιδί σας ανήκει στη κατηγορία των παιδιών με ΔΕΠ-Υ τότε μπορείτε να απαντήσετε στις εξής 9 ερωτήσεις :

Σημειώστε ΝΑΙ ή ΟΧΙ δίπλα από κάθε ερώτηση, εάν το παιδί:
1) Πολλές φορές κινεί νευρικά το χέρια και/η στριφογυρίζει στη θέση
του.
2) Πολλές φορές αφήνει τη θέση του όταν πρέπει να κάθεται (για παράδειγμα
την ώρα του φαγητού).
3) Πολλές φορές τρέχει υπερβολικά ή σκαρφαλώνει, όταν δεν πρέπει.
4) Πολλές φορές συναντά δυσκολία στο παιχνίδι ή στην ήσυχη συμμετοχή
σε κοινωνικές δραστηριότητες.
5) Πολλές φορές φαίνεται να είναι μονίμως "σε ετοιμότητα" και/ή συμπεριφέρεται
σα να κινείται με μοτεράκι.
6) Πολλές φορές μιλά υπερβολικά.Δίνει πληροφορίες που δεν του έχουν ζητηθεί.
7) Πολλές φορές φωνάζει η λέει δυνατά απαντήσεις πριν ολοκληρωθούν
οι αντίστοιχες ερωτήσεις.
8) Πολλές φορές δυσκολεύεται να περιμένει τη σειρά του σε παιχνίδια, κτλ.
9)Πολλές φορές διακόπτει ή εισβάλει σε ότι κάνουν οι άλλοι - για παράδειγμα,
ανακατεύεται σε συζητήσεις ή σε παιχνίδια.

Εάν έχετε σημειώσει περισσότερο από έξι ΝΑΙ, τότε θα πρέπει να
επισκεφθείτε έναν ειδικό.

Απο το βιβλίο "Μάθετε για τη Διαταραχή ελλειμματικής προσοχής και Υπερκινητικότητας,τον  αυτισμό,τη δυσλεξία και τη δυσπραξία."
Καθηγητής Colin Terrell &
Dr Terri Passenger
Πολιτάκη Μαρκέλλα Εργοθεραπεύτρια.

ΜΑΘΑΙΝΩ - ΔΗΜΙΟΥΡΓΩ -ΒΕΛΤΙΩΝΩ

Φθινόπωρο!!! Ευκαιρία για κατασκευή σχετική με την εποχή και βελτίωση δεξιοτήτων! Πήραμε χαρτόνι, νερομπογιές, ψαλίδια, οτολίπια , κόλλα και φτιάξαμε δέντρο με όλα τα χρώματα!!Τα φύλλα του έγιναν με κουκίδες απο νερομπογιά αφού έκοψαν και κόλλησαν το κορμό και το γρασίδι στο χαρτόνι. Χρησιμοποίησαν τριποδική λαβή σύλληψης για συγκράτηση και προσπάθησαν να φτιάξουν κυκλάκια. Καλή δραστηριότητα για βελτίωση λεπτής κινητικότητας , χρονικού προσανατολισμού, οπτικοκινητικού συντονισμού, έναρξη και λήξη δραστηριότητας και συνεργασίας των δύο πλευρών.Καλό αποτέλεσμα και feed back.
Πολιτάκη Μαρκέλλα Ε/Θ. 

ΙΔΕΕΣ ΓΙΑ ΕΚΜΑΘΗΣΗ ΒΑΣΙΚΩΝ ΔΕΞΙΟΤΉΤΩΝ

Διάκριση δεξιού - αριστερού, σωματογνωσία, προσανατολισμός στο χώρο, λεπτή κινητικότητα, ζωγραφική εντός πλαισίου, ανάπτυξη γραφοκινητικών δεξιοτήτων, αύξηση αυτοεκτίμησης και feed back ( ανατροφοδότηση ) από το αποτέλεσμα. Χρησιμοποιήσαμε πινέλα, δακτυλομπογίες, μαρκαδόρους, μολύβια για το περίγραμμα του ποδιού, μπογιά με χρυσόσκονη και μπλοκ ζωγραφικής.Κάναμε το περίγραμμα του δεξιού ποδιού και στη συνέχεια με δακτυλομπογίες αποτυπώσαμε πρώτα το δεξί και μετα το αριστερό χέρι.Μετατρέψαμε τις παλάμες σε πουλιά και τη πατούσα σε λιοντάρι ζωγραφίζοντας με πινέλο τις λεπτομέρειες.Η δραστηριότητα έγινε στα πλαίσια θεραπευτικής συνεδρίας με στόχο τη βελτίωση των αναφερόμενων δεξιοτήτων σε παιδί 5.9 ετών.

1. Πολιτακη Μαρκέλλα. Εργοθεραπεύτρια.

ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΠΑΙΔΙΟΥ. ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ !

Τα συναισθήματα που μπορούν ένα παιδί να το επηρεάσουν και να του προκαλέσουν ακόμα και καθυστέριση στην ανάπτυξη του ή και εμφάνιση μη αποδεκτής συμπεριφοράς είναι η αίσθηση εγκατάλειψης, η υποτίμηση, η ζήλια και ο φθόνος.
Οι επαγγελματίες υγείας συλλέγοντας στοιχεία μέσω του ιστορικού ενός παιδιού και διερευνώντας την αιτία είναι σε θέση να βοηθήσουν μέσω της θεραπευτικής διαδικασίας.
Καμία οδύνη δεν είναι τυχαία, έχει πάντα μια λογική αιτία που πρέπει να ανακαλύψουμε.
- Η αίσθηση εγκατάλειψης προκύπτει εξαιτίας ενός προσωρινού ή οριστικού χωρισμού ( πένθος, διαζύγιο, αδικαιολόγητη απουσία, μεγάλη αλλαγή στις συνθήκες ζωής ) . Τα συναισθήματα που προκαλούνται στο παιδί είναι λύπη, μοναξιά, αίσθηση αδικίας, ανασφάλεια, αδυναμία και ενοχή.
Η εξάρτηση των παιδιών απο τους ενήλικες κάνουν αυτά τα συναισθήματα πιο έντονα.
Το παιδί δεν μπορεί να εξηγήσει το συναίσθημα της εγκατάλειψης οπότε μπορεί να το εκφράσει με βία- θυμό ή εξέγερση- ή αντίθετα με πείσμα και εσωστρέφεια. Η ασφάλεια σε μικρές ηλικίες παρέχεται απο τους γονείς καθώς και η προστασία. Τα παιδιά νιώθουν την ανάγκη για εξηγήσεις που θα τα ηρεμήσουν και θα τα κάνουν να μην αισθάνονται ενοχή. Διαφορετικά ως ενήλικες επιλέγουν να μην εξαρτώνται συναισθηματικά απο κανέναν με τον φόβο να μην βιώσουν εγκατάλειψη όπως στη παιδική τους ηλικία, με αποτέλεσμα να μη δεσμεύονται και να εμποδίζουν τις ομαλές σχέσεις.
- Η υποτίμηση η οποία συνοδεύεται και απο το συναίσθημα της απαξίωσης και βιώνεται με τη βιαιότητα. Στην αντίληψη ενός παιδιού η υποβάθμιση ισοδυναμεί με την αλήθεια. Η ηθική παρενόχληση είναι μια απο τις μορφές υποτίμησης και οδηγεί στην αυτοϋποτίμηση απο την οποία προκύπτουν πολλά δυσάρεστα συναισθήματα όπως : ντροπή , αδυναμία, υποταγή, ματαίωση. Το αντίθετο είναι η αποδοχή και η ενίσχυση ενός παιδιού καθώς και η πίστη στις ικανότητες του.
- Η ζήλια η οποία οφείλετε στην απειλή μιας πιθανής ή και πραγματικής απώλειας της ύπαρξης του ίδιου του ατόμου για τον άλλο και προκαλεί μια οδύνη που συνδέεται με το αίσθημα της εξαφάνισης. Αυτή η δυσφορία εμφανίζεται ήδη απο τις πολύ μικρές ηλικίες που το παιδί βλέπει τη μητέρα να παίρνει αγκαλιά το μικρότερο αδερφάκι και δεν είναι πια σε θέση να της δώσει εκείνο αυτή την ικανοποίηση. Έτσι αυτό που βιώνει μπορεί να το οδηγήσει σε παλινδρόμηση ( μικρά παιδιά που εμφανίζουν αφωνία, παριστάνουν ότι είναι μικρότερα όπως και ο αδερφός τους που προκαλεί τη ζήλια, αλλάζουν ομιλία κτλ. ) μέχρι να δημιουργήσουν ένα στενό και ασφαλή δεσμό με τη μητέρα τους. Η ζήλια επίσης εκφράζεται με κλάμα, θυμό ή και σιωπή. Η ζήλια όμως μπορεί να γίνει αντιπαλότητα και να αποτελέσει κίνητρο ανάπτυξης νέων δεξιοτήτων προκειμένου να ξανακερδίσει το παιδί την εκτίμηση των γονιών και κατά συνέπεια την αυτοεκτίμηση του.
- Ο φθόνος είναι το συναίσθημα του θυμού που βιώνει ένα παιδί όταν νιώθει ότι κάποιος άλλος του στερεί αυτό που επιθυμεί. Αυτό οδηγεί στην επιθυμία να πάρει το αντικείμενο ή και να το καταστρέψει με οποιδήποτε τρόπο. ( η υποβάθμιση είναι ένας απο αυτούς ) . Ο φθόνος είναι μια αρχαϊκή μορφή άμυνας για την αποφυγή της αίσθησης της αδυναμίας και της ματαίωσης που προκαλούν πόνο. Η ένταση του διαφέρει απο άτομο σε άτομο και εξαρτάται απο τα όρια και τις απαγορεύσεις που δέχεται το παιδί μέσα στην οικογένεια του.
 Γνωρίζοντας τα παραπάνω στοιχεία και διερευνώντας τα αίτια που το παιδί εμφανίζει αντίστοιχες συμπεριφορές και πάντα με τη καλή συνεργασία και συμβουλευτική των γονιών μπορούμε να οργανώσουμε ένα ανάλογο πρόγραμμα παρέμβασης προσαρμοσμένο στις ανάγκες του κάθε παιδιού.
Πολιτάκη Μαρκέλλα Εργοθεραπεύτρια.